|
|
Początki misji
Pracę
misyjną w afrykańskim plemieniu Meru należącym do etnicznej rodziny
Bantu, podjęli na przełomie XIX i XX wieku włoscy misjonarze Consolata
Fathers (Zgromadzenie Matki Bożej Pocieszenia) oraz Zgromadzenie
Ducha Świętego z Irlandii. Plemię to zamieszkuje płaskowyż położony
na północny wschód od góry Kenia na wysokości ponad 1500 m nad
poziomem morza, przez który przebiega równik. Posługuje się własnym
językiem: kimeru.
W
roku 1926 Stolica Apostolska ustanowiła tam Wikariat Apostolski, który
w 1953 roku został podniesiony do rangi diecezji w ramach tworzenia w
tymże roku hierarchii katolickiej w Kenii. Misja
w Kenii powstała jako wotum wdzięczności Bogu za kanonizację św.
Maksymiliana, apostoła i misjonarza. Dlatego jej początki wiążą się
z Niepokalanowem, do którego 10 listopada 1979 przybył w poszukiwaniu
misjonarzy kenijski biskup diecezji Meru - Siłas S. Njiru. Duże wrażenie
wywarł wówczas na nim sam Niepokalanów i maryjne wydawnictwo. Marzył
o zakonnikach, którzy poprowadziliby nieczynne od lat wydawnictwo jego
diecezji. Pierwsze kontakty zaowocowały wystosowaniem do Generała
Zakonu oficjalnego zaproszenia, rozpoznaniem diecezji misyjnej
oraz podjęciem na kapitule prowincji warszawskiej w sierpniu 1983 roku
konkretnej decyzji o założeniu misji w Kenii .
Na
pierwszą placówkę misyjną wyznaczone zostało Ruiri oddalone o 12 km
od Meru, stolicy plemienia i diecezji. Do tej pory Ruiri było tylko
jedną ze stacji misyjnych należącą do oddalonej o 15 km parafii
Tigania. Był tam już murowany kościółek oraz dom, nadający się do
zamieszkania przez małą grupę misjonarzy. Osiemnastego listopada 1984
przybył tam O. Dominik Wasilewski, pracujący dotąd na misjach w
Zambii oraz O. Jan Łempicki i O. Rajmund Marszałkowski z
Polski. Dnia 20.11.84 odprawili wspólną Mszę świętą na rozpoczęcie
misji i tę datę przyjmuje się za faktyczny jej początek. Biskup
Silas, w ramach przygotowania do bezpośredniej pracy misyjnej i
zdobycia podstaw języka kimeru, rozesłał ich na kilka miesięcy do różnych
placówek misyjnych swojej diecezji (Nkubu, Mikinduri, Igoji). Dnia 14
kwietnia 1985, powróciwszy do Ruiri, koncelebrowaną Mszą świętą
rozpoczęli regularne duszpasterstwo i pracę misyjną przy nowo
utworzonej parafii Niepokalanego Poczęcia NMP. W ślad za nimi
kierowane były kolejne grupy misjonarzy a z czasem i kleryków na
studia dla zapewnienia ciągłości i rozwoju misji. W roku 1986, na
kapitule nadzwyczajnej prowincji warszawskiej, dokonany został podział
prowincji i misja w Kenii przydzielona została nowo powstałej
Prowincji Świętego Maksymiliana z siedzibą w Gdańsku.
Dnia
27maja 2004, podczas kapituły rodzimej prowincji gdańskiej, niemal w
20 lat po swoim powstaniu, misja w Kenii została przekształcona w kustodię prowincjalną.
Jej patronem został św. Franciszek z Asyżu. W dniach 20-22 i 27-29
września 2004 w Domu Rekolekcyjnym w Ruiri odbyła
się pierwsza Kapituła Kustodii Świętego Franciszka w Kenii. Pierwszym
Kustoszem został wybrany (21 września) Ojciec Tadeusz Brzozowski.
Członkami zaś rady kustodialnej zostali wybrani: Ojciec Joseph Kuira
(wikariusz kustodii), Brat Robert Kozielski (sekretarz kustodii), Ojciec
Dariusz Dembkowski i Ojciec James Wanzala.
Przeczytaj
Sprawozdanie Ministra Prowincjalnego O. Adama Kalinowskiego. |
