|
Historia Misji
Nadzwyczajna
Kapituła Generalna, która odbyła się w 1992 r. w Meksyku w roku
jubileuszowym 500-lecia ewangelizacji i chrystianizacji kontynentu
amerykańskiego była hołdem dla misji prowadzonych na tym kontynencie
przez nasz zakon. W tym czasie nasz zakon był obecny prawie we
wszystkich krajach, brakowało tylko obecności w Chile, w Ekwadorze i
na Kubie. Owocna działalność zakonna na tym kontynencie zainspirowała
o. Prowincjała Mansweta Wardyna do rozważania możliwości otworzenia
przez naszą Prowincję zakonną misji w Ekwadorze i tym samym naszej
placówki w tym kraju.
Prowincja
widząc taką możliwość, na swojej kapitule nadzwyczajnej odbytej w
1993 roku podjęła uchwałę o podjęciu starań o otwarcie misji. Rada
Prowincjalna, po wnikliwej dyskusji na swoim posiedzeniu 29 kwietnia
1994 podjęła decyzję o otwarciu przez naszą Prowincję misji w
Ekwadorze. Ojciec Prowincjał, po swojej wizycie w Ekwadorze w styczniu
1995 ustalił, że pierwszym miejscem naszej misji jest diecezja Santo
Domingo de los Colorados, i że będziemy pracowali w samym mieście
Santo Domingo de los Colorados w parafii Matki Bożej Królowej Męczenników
w centrum miasta oraz obsługiwali część miasta zaniedbaną
religijnie, gdzie działają liczne sekty, jak również obsługiwać będziemy
3 kaplice w podmiejskich wioskach. W przyszłości druga placówka
naszej obecności miała być w Shushufindi w Wikariacie Apostolskim
Aguarico. Te wszystkie ustalenia były tylko ustaleniami ustnymi, co wpłynęło
negatywnie na stabilność naszej misji w początkach swego istnienia.
Dnia
6 czerwca 1995 o. Krzysztof Kurkiewicz, jako pierwszy misjonarz naszej
Prowincji, w stanął na ziemi ekwadorskiej i przybył do Santo Domingo
de los Colorados, gdzie rozpoczął pracę w parafii Matki Bożej Królowej
Męczenników. Dwunastego sierpnia 1995 przybyli dwaj następni
misjonarze: o. Eugeniusz Wetta i o. Mirosław Karczewski. Od tej chwili
byliśmy wspólnotą zakonno-misyjną. Ósmego września 1997 przybywa
o. Zbigniew Braun. Mimo różnorodnych trudności staraliśmy się
zaadoptować i wypełniać nasze posłannictwo misyjne. A oto niektóre
daty i wydarzenia:
22.08.1995
– objęcie administracji i oficjalne przejęcie parafii Matki Bożej
Królowej Męczenników.
17.09.1995
– w Święto Stygmatów Św. Franciszka - w kościele Św. Franciszka
erygowanie nowej parafii Św. Antoniego z Padwy, oficjalne wprowadzenie
i powierzenie tej parafii nam, czego dokonuje ks. Biskup.
05.10.1995
– po wielu oczekiwaniach zamieszkujemy w diecezjalnym Domu
Misjonarza, który jest naszym tymczasowym klasztorem i siedzibą naszej
misji pod wezwaniem Św. Antoniego z Padwy.
03.12.1995
– dzielnica Rumiñahui ofiarowuje nam jako darowiznę teren
wielkości 3.400 m2 pod budowę
klasztoru, aby mieć całą kwadrę, w kwietniu 1996 r. dokupujemy 5
działek, w ten sposób cały teren ma 4.400 m2.
Teren ten jest obok terenu Diecezji.
01.01.1996
– oficjalne objęcie kościoła Św. Mikołaja, który stanowi część
parafii Św. Antoniego. Tego dnia po raz pierwszy obsługujemy całą
parafię Św. Antoniego z Padwy.
05.02.1996
– na radzie kapłańskiej Diecezji zapadła decyzja o podziale parafii
Św. Antoniego i wyodrębnienia z niej parafii Św. Mikołaja, która również
jest przez nas obsługiwana i na tej samej radzie ks. Biskup, wbrew głosowi
Rady zadecydował, że odchodzimy z parafii Matki Bożej Królowej Męczenników
i przechodzimy do parafii Św. Dominika, na której terenie mieszkamy.
Decyzja ta była podjęta i podyktowana zjednoczeniem i ujednoliceniem
naszej strefy duszpasterskiej w mieście. Takie było oficjalne wyjaśnienie
tej decyzji.
07.04.1996
– erygowanie parafii Św. Mikołaja i nominacja ojca Krzysztofa
Kurkiewicz na proboszcza.
08.04.1996
– przekazujemy parafię Matki Bożej Królowej Męczenników i
jednocześnie obejmujemy parafię Św. Dominika Guzmana.
02.04.1997
– oddajemy parafię Św. Mikołaja, skąd po roku pracy
duszpasterskiej odchodzimy. Od tej pory obsługujemy dwie parafie: Św.
Dominika i Św. Antoniego.
19.03.1997
– oficjalne otwarcie przez o. Prowincjała domu formacyjnego postulatu
i przyjęcie do postulatu 3 postulantów. Magistrem postulatu zostaje o.
Mirosław Karczewski.
20.03.1997
– podpisanie umowy pomiędzy naszym zakonem i diecezją Santo Domingo
de los Colorados o naszej obecności i pracy w tej diecezji. Wprowadziło
to stabilność w naszej misji i obecności w tej diecezji.
1997
– przygotowanie planów budowy klasztoru i domu formacyjnego w Santo
Domingo de los Colorados.
1998
– przygotowanie planów budowy kościoła Św. Antoniego – Rumiñahui.
22.11.1998
– wyjazd dwóch postulantów do Boliwii na nowicjat, który rozpoczyna
się 8 grudnia.
12.1998
– Kuria Generalna daje odpowiedź odpowiada odmownie na naszą prośbę
o pomoc w budowie domu formacyjnego w Santo Domingo de los Colorados. W
takiej sytuacji nasza misja szuka innego rozwiązania: znaleźć gotowy
dom z kościołem dla potrzeb formacyjnych.
29.12.1998
– kapituła misji daje pozwolenie na szukanie takiego rozwiązania i
ustaliła, że tym miastem będzie Tulcán, gdzie oo. Kapucyni opuścili
kościół i klasztor położony w centrum miasta i dokąd ks. Biskup
nas zaprasza.
03.01.1999
– pierwsze rozmowy z ks. Biskupem i wizja lokalna obiektu – według
naszej opinii obiekt nadaje się na nasze potrzeby.
18.01.1999
– spotkanie z inżynierami w Tulcán i omówienie koniecznego remontu
klasztoru i adaptacji go dla potrzeb naszego seminarium.
10.02.1999
– Rada Prowincjalna zaakceptowała ten projekt i przyjęcie placówki
w Tulcán.
03.1999
– Definitorium Generalne zaakceptowało ten projekt i dało pomoc
finansową na remont domu.
26.04.1999
– objęcie przez nas Tulcán; jako pierwsi pracują tu: o. Zbigniew
Braun i o. Krzysztof Kurkiewicz.
09.05.1999
– oficjalne przekazanie nam Tulcán przez ks. Biskupa w obecności
asystenta generalnego o. Ivair da Silva.
23.07.1999
– podpisanie umowy między naszym zakonem a diecezją Tulcán o
wieczystą dzierżawę obiektu na 50 lat i naszej obecności i pracy w
diecezji Tulcán, jak również na studia naszych kleryków w seminarium
diecezjalnym.
31.07.1999
– ustalenia z ks. Biskupem z wikariatu Aguarico dotyczące umowy o
pracę i naszej obecności w wikariacie, a konkretnie w mieście
Shushufindi; tegoż samego dnia podpisanie umowy na 5 lat między naszym
zakonem a wikariatem Aguarico.
30.08.1999
– bracia w Santo Domingo de los Colorados zaczęli mieszkać w parafii
Św. Antoniego w domu po siostrach Św. Jana Ewangelisty (Joanistki), które
po trzech latach pracy w tej parafii odeszły 04.04.2000.
12.09.1999
– przeniesienie formacji z Santo Domingo de los Colorados do Tulcán.
14.09.1999
– rozpoczynamy budowę kościoła Św. Antoniego równolegle
przygotowujemy się do budowy klasztoru.
07.10.1999
– w Santo Domingo de los Colorados oddajemy ks. Biskupowi dom,
w którym mieścił się dom formacyjny.
12.12.1999
– pierwsze śluby pierwszego Ekwadorczyka. Święto i radość w całej
misji.
10.01.2000
– rozpoczynamy budowę klasztoru w Santo Domingo de los Colorados.
14.01.2000
– po trzech latach pracy odchodzimy z parafii Św. Dominika i
pracujemy tylko w parafii Św. Antoniego
w Santo Domingo de los Colorados.
W tej krótkiej historii było wiele wydarzeń, które nadały stabilność
naszej misji, jak również wyznaczyły kierunki jej rozwoju. Podpisane
są umowy o naszą pracę i obecność z biskupami diecezji. Jesteśmy
obecni w trzech miejscach: Santo Domingo de los Colorados, Tulcán i
Shushufindi. Mamy wytyczone główne zadania i cele misji, które
staramy się realizować. Głównym celem naszej misji jest praca powołaniowa
i formacja przyszłych zakonników - tubylców. Idzie to w parze z pracą
nad młodzieżą. Patrząc z perspektywy pięcioletniej historii, misja
rozwija się bardzo dynamicznie, posiada swój styl życia i pracy, jak
również perspektywy na przyszłość, na którą patrzy z nadzieją i
optymizmem.
(na
podstawie sprawozdania na Kapitułę Prowincjalną w roku 2000,
przygotowanego przez ojca Krzysztofa Kurkiewicza) |
